Ik was het al een hele tijd van plan, maar het was er nooit van gekomen. Geïnspireerd door het mooie weer en mijn recente yoga-fanatisme besloot ik afgelopen woensdag dat het maar eens moest gebeuren: ik ging een dagje vasten. Alleen fruit- en groentesappen, water en kruidenthee drinken. Een grote schoonmaak van het lijf. Niet op een werkdag, want zittend achter de computer zou ik dat zeker niet volhouden. Maar op een dag dat ik toch de hele dag in touw was.
's Ochtends was een makkie. Boodschappen doen, huis opruimen, tennissen. Ik had niet eens tijd om aan eten te denken. Het frambozen-cranberrysap smaakte prima. Tussen de middag een kopje groentebouillon (mag dat eigenlijk als je vast?) en 's middags alleen wat glazen water. Met een tuin vol kinderen en een hangmat vol tijdschriften was er wederom genoeg afleiding. Tegen een uur of vijf ging mijn maag knorren. Maar tot die tijd voelde ik eigenlijk niks en had ik helemaal geen behoefte aan eten. Toen maar snel soep gemaakt van courgette en kruidenbouillon. De rest van de familie kreeg er room en kaas door en at er stokbrood bij. Mijn soepje smaakte prima.
Na het eten een tochtje op de polder op onze nieuwe fietsen. Dat ging iets minder soepel dan anders, maar echt honger had ik nog steeds niet. Daarna de gebruikelijke drukte: kinderen in bad, voorlezen, Luc komt thuis van turnen. Om 21.00 uur drink ik nog thee maar neem er niks bij. Zonde om nu alsnog te zwichten voor het zoete genot. Ik doe nog wat yoga en ga op tijd naar bed. Makkie!
De volgende ochtend ben ik een kilo lichter dan normaal. Logisch. Fijn is het om te constateren dat dit twee dagen later nog steeds zo is! Want als je je zo schoen voelt, ga je je een dag later niet ineens weer volproppen.
Over een maandje nog maar eens.
vrijdag 17 april 2009
Lente-eten (2)
Een heerlijk recept uit de Elle Eten pas ik iets aan. En ik ben trots op ons kroost dat deze pittige bami gewoon opeet (met stokjes!).
Pepertje, stukjes verse gember en gesnipperde uit fruiten. Plakjes kastanjechampignons, stukjes kip en knoflook erbij en op hoog vuur aanbraden. Papje maken van chilisaus, Thaise vissaus, water en maizena. Bij de rest doen en nog even laten pruttelen. Heerlijk met eiermie. En een frisse groene gemengde salade met reepjes rode puntpaprika en veel stukjes sinaasappel. Dressing van olie, citroen, gembersiroop, zout en peper.
Pepertje, stukjes verse gember en gesnipperde uit fruiten. Plakjes kastanjechampignons, stukjes kip en knoflook erbij en op hoog vuur aanbraden. Papje maken van chilisaus, Thaise vissaus, water en maizena. Bij de rest doen en nog even laten pruttelen. Heerlijk met eiermie. En een frisse groene gemengde salade met reepjes rode puntpaprika en veel stukjes sinaasappel. Dressing van olie, citroen, gembersiroop, zout en peper.
donderdag 9 april 2009
Lente-eten (1)
Vrijdag 3 april 2009. De eerste dag dit jaar dat ik op slippers loop. En dus de eerste dag dat we 's avonds buiten eten! Alle kou is in één klap vergeten. En dus eten we dit:
tagliatelle
6 el goeie olijfolie
rasp en sap van 1 biologische citroen
zeezout, versgemalen peper
kraakverse zalmfilets
een flinke tros zoete tomaten, zonder pitjes en in reepjes gesneden
3 lente-uitjes
zak rucola of gemengde sla
2 dl slagroom
Tagliatelle koken en afgieten. Olijfolie met 4 el citroensap en 5 el water, veel peper en een beetje zout verwarmen. Zalmfilets erin leggen en zachtjes gaar stoven. Houd ze warm. Roer citroenrasp, reepjes tomaat en uiringetjes door het stoofvocht. Daarna de slagroom en eventueel nog wat peper en warm nog even door. Schep de tagliatelle en rucola erdoor en verdeel de zalm erover.
Laat de zomer maar beginnen!
tagliatelle
6 el goeie olijfolie
rasp en sap van 1 biologische citroen
zeezout, versgemalen peper
kraakverse zalmfilets
een flinke tros zoete tomaten, zonder pitjes en in reepjes gesneden
3 lente-uitjes
zak rucola of gemengde sla
2 dl slagroom
Tagliatelle koken en afgieten. Olijfolie met 4 el citroensap en 5 el water, veel peper en een beetje zout verwarmen. Zalmfilets erin leggen en zachtjes gaar stoven. Houd ze warm. Roer citroenrasp, reepjes tomaat en uiringetjes door het stoofvocht. Daarna de slagroom en eventueel nog wat peper en warm nog even door. Schep de tagliatelle en rucola erdoor en verdeel de zalm erover.
Laat de zomer maar beginnen!
Paradijs op het Zeeuwse platteland
We gaan graag op bezoek bij mijn schoonouders in Zeeuws-Vlaanderen. Eén, soms twee, keer per jaar doen we dat onder valse voorwendselen. Zaterdag heen, zondag terug. 'Ja, we blijven slapen. Gezellig. Maar we willen graag eten in de Kromme Watergang. Zonder de kinderen.'
Voor Luc, Tess en Merel is dat een feest. Ze krijgen eigengebakken friet met kipkluifjes en mogen laat naar bed. Wij rijden rond 18.30 uur over stikdonkere, nagenoeg verlaten Zeeuwse weggetjes om na een half uur aan te komen in het kleinste dorpje dat je je voor kunt stellen. Een paar huizen in de klei, meer is het niet. Maar wij weten toevallig dat dit het paradijs is. Want in dit dorp - Slijkplaat - staat restaurant De Kromme Watergang. Eén ster, maar fijner dan Oud Sluis en De Librije bij elkaar.
Het echtpaar Vincke - kok Edwin en gastvrouw Blanche - trakteren ons keer op keer op een onvergetelijke ervaring. Reserveren kan gewoon één of twee weken van te voren. Het restaurant is ruim, stijlvol maar gezellig ingericht. Om je heen geen koude kak of zakenmensen, maar gezellige vriendengroepjes, hele families, jonge stellen en Belgische Bourgondiërs.
En het eten? Geweldig! Vers uit de zee, vers van het Zeeuwse boerenland. Héél veel vis, gevangen door de vader van Blanche, vergeten Hollandse groenten, boerenkazen uit de regio, scharrelkippen van de boerderij ernaast en wijn van de plaatselijke biologische wijnboer. Wij nemen standaard het achtgangen-verrassingsmenu met wijnarrangement. Daar zijn we tot na twaalven zoet mee. Maar dan kunnen we er weer maanden tegen.
Niet iedereen komt dagelijks in Zeeuws-Vlaanderen. Maar hier kun je ook best eens een stukje verder voor rijden! Overnachten kan vlakbij.
Laatste plan is dat mijn schoonouders, dol op vis maar ongeduldig met eten en doorgaans verre van 'verkwistend', ook eens meegaan. Goed idee. Maar wat doen we dan met de kinderen?
Voor Luc, Tess en Merel is dat een feest. Ze krijgen eigengebakken friet met kipkluifjes en mogen laat naar bed. Wij rijden rond 18.30 uur over stikdonkere, nagenoeg verlaten Zeeuwse weggetjes om na een half uur aan te komen in het kleinste dorpje dat je je voor kunt stellen. Een paar huizen in de klei, meer is het niet. Maar wij weten toevallig dat dit het paradijs is. Want in dit dorp - Slijkplaat - staat restaurant De Kromme Watergang. Eén ster, maar fijner dan Oud Sluis en De Librije bij elkaar.
Het echtpaar Vincke - kok Edwin en gastvrouw Blanche - trakteren ons keer op keer op een onvergetelijke ervaring. Reserveren kan gewoon één of twee weken van te voren. Het restaurant is ruim, stijlvol maar gezellig ingericht. Om je heen geen koude kak of zakenmensen, maar gezellige vriendengroepjes, hele families, jonge stellen en Belgische Bourgondiërs.
En het eten? Geweldig! Vers uit de zee, vers van het Zeeuwse boerenland. Héél veel vis, gevangen door de vader van Blanche, vergeten Hollandse groenten, boerenkazen uit de regio, scharrelkippen van de boerderij ernaast en wijn van de plaatselijke biologische wijnboer. Wij nemen standaard het achtgangen-verrassingsmenu met wijnarrangement. Daar zijn we tot na twaalven zoet mee. Maar dan kunnen we er weer maanden tegen.
Niet iedereen komt dagelijks in Zeeuws-Vlaanderen. Maar hier kun je ook best eens een stukje verder voor rijden! Overnachten kan vlakbij.
Laatste plan is dat mijn schoonouders, dol op vis maar ongeduldig met eten en doorgaans verre van 'verkwistend', ook eens meegaan. Goed idee. Maar wat doen we dan met de kinderen?
Abonneren op:
Posts (Atom)
